Achter de deuren van Essaouira

In de prachtige Marokkaanse kustplaats Essaouira liep ik onlangs een Nederlandse dame tegen het lijf: Marian Keijsers. Ze woont sindskort in het bijzondere stadje, is er een B&B begonnen én neemt haar gasten graag mee op sleeptouw door de stad. Niet om de hoogtepunten te laten zien, dat vinden bezoekers zelf wel, maar om ze kennis te laten maken met het échte leven van Essaouria. Ik ging samen met haar naar de souk om vis te kopen en deze ter plekke te laten grillen. Een portie frites en salade erbij en je zit voor omgerekend 2 euro heerlijk te lunchen tussen de Marokkanen. Wie een kijkje wil nemen achter die doorleefde blauwe deuren van Essaouira moet bij Marian zijn! http://darhollandessaouira.weebly.com/

Eten in de souk

Vliegleed opgelost

In een AD-column schreef ik onlangs over de manier waarop luchtvaartmaatschappijen de regels omzeilen om ons toch weer te foppen. Ze doen niets fout, maar met hoge kosten voor het inchecken van extra koffers of het wijzigen van een fout geschreven naam op het ticket worden miljarden verdiend. Een AD-lezer reageerde met haar oplossing:

“Uw column over de vele toeslagen die luchtvaartmaatschappijen in rekening brengen heb ik met belangstelling gelezen. Zelf heb ik een duidelijke oplossing voor dit probleem. Ik heb al jaren geleden besloten om nooit meer in een vliegtuig te stappen. Ik heb dus in het geheel geen last van het gedoe met luchtvaartmaatschappijen. Dat geldt trouwens voor meer situaties in onze maatschappij. Allerlei klachten over producten die al dan niet worden geleverd of al dan niet in orde zijn, heb ik niet, omdat ik eenvoudig dergelijke producten niet koop. Wanneer consumenten veel kritischer zouden zijn in hun koopgedrag, dan zou men veel minder problemen hebben. Kennelijk tel je in onze maatschappij alleen maar mee, wanneer je met alle winden meewaait. De negatieve gevolgen van die winden geven dan weer aanleiding tot commentaar in columns van journalisten. Op zich is het goed om zaken in de maatschappij kritisch te volgen. Het is echter ook goed om eens kritisch naar het gedrag van consumenten te kijken en hen op hun gedrag te wijzen. Mijn koopgedrag helpt de particuliere winkelier in mijn min of meer directe omgeving. Dat bevordert de leefbaarheid in mijn woonomgeving. Er is persoonlijk contact met de leverancier en het risico van missers is relatief klein. Reizen doe ik het liefst per trein. Het kost wellicht wat meer geld. Ik vind het echter belangrijker om plezier te hebben. In mijn optiek is goedkoop altijd duurkoop. Ik meende er goed te doen u mijn mening te laten weten.”

Alleen in de Sixtijnse kapel

In een AD-column vervloekte ik de drukte in de Sixtijnse kapel. Dat deze de bijzondere sfeer verziekte en dat ik er zo graag eens in mijn eentje zou rondlopen. Als was het maar een minuut. Een lezer mailde een link die dat mogelijk maakt. Het wonderwerk van Michelangelo voor mij alleen. Virtueel. Dat dan weer wel. Nog een suggestie: blijf in het museum zo lang mogelijk dralen. Tot ze je met zachte dwang naar buiten werken. Via de kapel!

http://www.vatican.va/various/cappelle/sistina_vr/index.html