McDonalds 2.0

Je zou me een laffe vegetariër kunnen noemen. Ik eet weinig vlees, maar kan/wil toch niet helemaal zonder. In New York is uiteindelijk het onmogelijke gebeurd. Ik ben hamburgerfan geworden. Niet bij McDonalds, maar bij de Shake Shack. Deze keten begon met een kraampje in Madison Square Park en heeft nu verschillende vestigingen in heel Manhattan. In plaats van clowns en happy meals draait het er enkel en alleen om geweldige hamburgers in allerlei soorten en maten. Favoriet: de Smoke Shack.

IMG_0602

Droomeiland Porquerolles

Op een steenworp afstand van het mondaine leven van de Côte d’Azur ligt het Île de Porquerolles. Een andere wereld. Ongerept, autovrij en gezegend met prachtige stranden. Na aankomst met de veerboot (overtocht 20 m) huur je in het enige dorp van het eiland (Le Village) een fiets en trek je erop uit over de onverharde paden. Voor de ultieme Porquerolles-ervaring boek je een kamer bij een hotelletje in Le Village zodat je een paar dagen kunt blijven. Als de laatste veerboot dan teruggaat naar het vasteland bestel je op het zanderige dorpsplein een pastis en kijk je naar dorpelingen en gasten die petanque spelen tot de zon onder gaat. Magnifique!

Plage de Notre-Dame

 

Topadres in Ardèche

Verrassing. Dat is misschien wel het mooiste van reizen. En zo kwam ik afgelopen week bij toeval terecht in het gehucht Brès in de Ardèche. Boven de olijfmolen van haar vader heeft Céline Vincent haar restaurantje: La Table du Moulin. Céline studeerde internationale betrekkingen, woonde in de Verenigde Staten, Argentinië en Australië, maar is teruggekeerd naar haar thuis. Brès dus. Verstopt en verscholen voor de toeristendrukte van de streek. Zonder passende opleiding is ze hier haar restaurant begonnen en op de eerste avond zat het met 35 mensen vol, terwijl ze nog nooit voor meer dan 3 mensen had gekookt. Inmiddels schrikt Céline hier niet meer van. Ik at er voortreffelijk met uitzicht op het golvende landschap. Het menu volgt de seizoenen en de producten. Maar één ingrediënt is gegarandeerd: de beste olijfolie van papa.

www.olivierdevincent.fr

Céline Vincent  Voorafje

Vliegleed opgelost

In een AD-column schreef ik onlangs over de manier waarop luchtvaartmaatschappijen de regels omzeilen om ons toch weer te foppen. Ze doen niets fout, maar met hoge kosten voor het inchecken van extra koffers of het wijzigen van een fout geschreven naam op het ticket worden miljarden verdiend. Een AD-lezer reageerde met haar oplossing:

“Uw column over de vele toeslagen die luchtvaartmaatschappijen in rekening brengen heb ik met belangstelling gelezen. Zelf heb ik een duidelijke oplossing voor dit probleem. Ik heb al jaren geleden besloten om nooit meer in een vliegtuig te stappen. Ik heb dus in het geheel geen last van het gedoe met luchtvaartmaatschappijen. Dat geldt trouwens voor meer situaties in onze maatschappij. Allerlei klachten over producten die al dan niet worden geleverd of al dan niet in orde zijn, heb ik niet, omdat ik eenvoudig dergelijke producten niet koop. Wanneer consumenten veel kritischer zouden zijn in hun koopgedrag, dan zou men veel minder problemen hebben. Kennelijk tel je in onze maatschappij alleen maar mee, wanneer je met alle winden meewaait. De negatieve gevolgen van die winden geven dan weer aanleiding tot commentaar in columns van journalisten. Op zich is het goed om zaken in de maatschappij kritisch te volgen. Het is echter ook goed om eens kritisch naar het gedrag van consumenten te kijken en hen op hun gedrag te wijzen. Mijn koopgedrag helpt de particuliere winkelier in mijn min of meer directe omgeving. Dat bevordert de leefbaarheid in mijn woonomgeving. Er is persoonlijk contact met de leverancier en het risico van missers is relatief klein. Reizen doe ik het liefst per trein. Het kost wellicht wat meer geld. Ik vind het echter belangrijker om plezier te hebben. In mijn optiek is goedkoop altijd duurkoop. Ik meende er goed te doen u mijn mening te laten weten.”

Bali uit het boekje

Het was de bedoeling om bij het vissersdorp Amed om te draaien, maar de smalle weg langs zee is zo mooi dat ik niet kan stoppen. Door, door, door. Dit oostelijk stukje Bali biedt precies waar ik al een paar dagen naar op zoek ben. Authentiek en afgezien van Amed zelf, onaangetast. Zo moeten de populaire plaatsen als Kuta en Sanur er ooit hebben uitgezien. De route klimt en daalt, passeert vissersdorpen zonder enige vorm van toerisme en steekt riviertjes over die door de vrouwen uit de buurt als wasmachine worden gebruikt en door de kinderen als subtropisch zwemparadijs. Geen idee hoe lang het hier nog zo blijft. Nieuwe wegen, hoe smal ook, worden niet zomaar aangelegd. Maar voor dit moment: een paradijsje.

Amed, oost-balieBali, bord Amed Bali, boeren in het rijstveld

Toscane van Oostenrijk

Dit is nou precies waar ik van hou. Een streek die je compleet weet te verrassen. Dagenlang rijd ik met een grote glimlach op het gezicht door het zuiden van de Oostenrijkse provincie Steiermark. Het gebiedje was jarenlang het verdomhoekje van het land. Weggestopt tegen het IJzeren Gordijn (lees: Slovenië). Het nadeel van toen is het voordeel van nu. De moderne tijd is deels aan Süd-Steiermark voorbijgegaan, waardoor het één grote schatkamer van regionale producten is. Van Kürbiskernöl (olie uit pompoenpitten) tot het Salmtaler Hühn (een kip die wel een leven heeft gehad), en van Zotter Chocolade (eco) tot de allerbeste Riesling die door veelal jonge wijnboeren wordt gemaakt. En nog iets: in de kleine dorpen tussen de golvende wijngaarden gaat het leven net een versnelling lager dan bij ons. Hip Wenen heeft de streek inmiddels ontdekt. Wie volgt?

www.suedweststeiermark.at / www.suedsteiermark.com

 

2_ Op de Vespa door de wijnvelden, achterom kijken14_ Steierische tapas11_ Aan de Suedsteierische Weinstrasse

 

 

 

Top: Market Hotel Barcelona

Mijn favoriete hotel in Barcelona! Het ligt in het hartje van Eixample op loopafstand van het centrum. Mooie kamers met een aziatisch accent, tegen, als je de agenda goed in de gaten houdt, zeer betaalbare prijzen. Voor Barcelona zeker. Het restaurant is bovendien geliefd bij de locals en dat wil in deze stad van fijnproevers iets zeggen. Om 21 uur begint de eerste zitting, een paar uur later de tweede. Het eten is goed, eigentijds en niet duur. Reserveren!

http://www.andilanahotels.com/es/hoteles/hotel-market

Markethotel

Alleen in de Sixtijnse kapel

In een AD-column vervloekte ik de drukte in de Sixtijnse kapel. Dat deze de bijzondere sfeer verziekte en dat ik er zo graag eens in mijn eentje zou rondlopen. Als was het maar een minuut. Een lezer mailde een link die dat mogelijk maakt. Het wonderwerk van Michelangelo voor mij alleen. Virtueel. Dat dan weer wel. Nog een suggestie: blijf in het museum zo lang mogelijk dralen. Tot ze je met zachte dwang naar buiten werken. Via de kapel!

http://www.vatican.va/various/cappelle/sistina_vr/index.html

 

Blogger

Zo, dus nu ben ik blogger. Niet te lang nadenken over het eerste bericht. Gewoon maar beginnen. Een gouden tip: Costa Vicentina. De geheime kust van Portugal. Gelegen in het wilde westen van de Algarve. Droomstranden, weinig mensen en spectaculaire golven voor surfers.

Costa Vicentina, rode rotsen.